بهزاد و آیسان

نصف روز ، الافی

2ashegh — Sat, 24 Oct 2009 10:54:17 GMT

سلااااااااااااااااام به تمام دوستان وبلاگی

خوبید انشالله؟؟

عصابم خورده به شدت

امروز صبح طبق فرمایش جناب سرهنگ ... رفتم دفتر ایشون تا ببینم همچنان باید برم کرمانشاه یا دوباره محل خدمت من تغییر کرده ، وقتی رسیدم تشریف نداشتن و من مدت یک ساعت الی دو ساعت منتظر بودم که تشریف فرما بشند و که آخر هم نیومدند و فهمیدم کار منو دادن به جناب سروان ش که ایشون هم نبودند و وقتی اومد رفتم دفترش گفت چه کار داری وقتی براش توضیح دادم یه دفعه سرم داد کشید تو چرا با لباس شخصی اومدی اصلا چرا خودتو معرفی نکردی

گفتم من تازه اومدم ببینم کجا افتادم و طبق حکم قبلی تا 5 آبان مرخصی دارم گفت نخیر برو زود حکمتو بگیر و خودتو معرفی کن

منم حکمم رو گرفتم دیدم افتام تهران بهداری مرکزی پیش خودم گفتم از بیمارستان افتادم بهداری چه پیشرفتی خاک بر سرت بهزاد

از سرباز اونجا پرسیدم این کجاست گفت 2 تا پادگان پایینتر منم سریع راه افتادم ببینم کجا افتادم رسیدم به اولین پادگان برای اطمینان از دژبانش پرسیدم اینجا آدرس کجاست گفت پادگان پایینی منم وقتی مطمئن شدم سرعتم رو بیشتر کردم و وقتی رسیدم پادگان دوم از دژبان اونجا پرسیدم این نامه رو کجا ببرم گفت مال این پادگان نیست برو پادگان بالایی گفتم مطمئنی گفت آره

دوباره برگشتم بالا همون پادگان اول به دژبانش گفتم دوباره منو فرستادن اینجا گفت نه همون اولیه گفتم یارو اونجا خیلی با اطمینان آدرس اینجا رو داد بالاخره خود دژبان هم به شک افتاد گفت برو فلان اتاق پیش سرهنگ... منم سریع رفتم.

خدایی عجب مرد ماهی بود فوق العاده خوش برخورد کاش همون جا افتاده بودم وقتی نامه منو دید یه جمله زیرش نوشت گفت برو همون پادگان پایینی پیش سروان ش منم دوباره از پادگان اومدم بیرون و سریع رفتم پادگان دوم و رفتم داخل وقتی نامه منو دید بم آدرس دفتر همون سروان ش رو داد و منم رفتم.

از دور وقتی داخل دفتر رو نگاه کردم قیافه اون سروان رو دیدم گفتم خدا رحم کنه این از اوناست که پاچه میگیره

رفتم داخل نامه منو که دید زیر لب گفت بهداری جا نداره منم چیزی نگفتم بعد گفت فردا صبح با لباس نظامی اینجا باش

حالا فردا برم ببینم چه خبره خدا کنه بهداری افتاده باشم اگه نه چقدر پشیمانی داره بیمارستان امام حسین کرمانشاه رو از دست داده باشم

پاورقی : داخل متن دوتا سرهنگ ... نوشتم که بدونید با هم فرق میکنند

همچنین دوتا هم سروان ش نوشتم که این دوتا هم یکی نیستند

ضرب المثل : خدا خر رو شناخت بش شاخ نداد ( قبول دارید ؟؟؟ )

اندر حکایت آش خوری -- 2

2ashegh — Wed, 21 Oct 2009 12:49:18 GMT

سلام به تمامی دوستان گلم

بازگشت تیمسار از باغرود و تمام شدن آموزشی

یکی از بینندگان وبلاگ اینجا همچین نظری رو گذاشته

من اسم یکی از دوستای دوره دبستانم رو سرچ کردم تو گوگل اینجارو اورد !
فقط خواستم بگم که این ایسانی که نوشتی ازش کاملا مشخصه یه شخصیت خیالیه . به روانپزشک مراجعه کن .

خدمت شما بگم چیزی که خیلی خوب در این مدت یاد گرفتم صبره ، در مورد نظر شما بگم چطور اینقدر مطمئن نظر دادی؟؟؟ واسم خیلی جالبه ( اگه نتونستی ثابت کنی آیسان من خیالی من بت پیشنهاد میکنم بری پیش روانپزشک !!! )

خاطرات بعد از میان دوره

من روز یکشنبه راه افتادم چون دوستان ستاد رویت ماه گفتند یکشنبه عیده منم صبح ساعت 6 به اتفاق پدر گرامی رفتم میدان راه آهن برای بلیط قطار که اونجا چند تا از دوستان آشخور رو دیدم بعد تقریبا 20 مونده به من بلیط تموم شد

زود رفتم ترمینال جنوب بلیط ساعت 3.5 گیرم اومد منم نفس عمیقی کشیدم رفتم خونه منم باید ساعت 9 خودمو به پادگان معرفی میکردم اگر نه برام تاخیر میزدن در ضمن ساعت 5 هم باید میرفتیم میدان تیر برای تیر اندازی

ساعت 3.5 من در ترمینال جنوب حاضر بودم برای راه افتادن به سمت نیشابور راس ساعت اتوبوس حاضر نبود و ساعت 4 اومد منم دلشوره گرفتم چون مسیر تقریبا 12 ساعته میرفتن و اگه همون راس 4 هم حرکت میکرد من 4 صبح پادگان بودم ( تاخیر واسم مهم نبود چیزی که اذیت میکرد نرسیدن به میدان تیر بود )

آقای راننده با خیال راحت شروع به سوار کردن مسافرین محترم کرد و ما تا ساعت تقریبا 5 در ترمینال منتظر تشریف فرما شدن مسافرین بودیم تا بالاخره اتوبوس راه افتاد

مسیر ، طبق معمول 12 ساعته رفت تازه وسط راه یه راننده تازه کار هم داشت که میخواست از استاد رانندش رانندگی یاد بگیره و با سرعت آروم حرکت میکرد منم فقط حرص میخوردم که دیر شد بابا زود برو دیگه

از شانس بد ما وسط راه بارون گرفت و بازم سرعت ماشین کم شد ولی خدا رو شکر بارون زود بند اومد

خلاصه من ساعت 5 رسیدم پادگان و آقای دژبان برای من 8 ساعت تاخیر زد منم زود رفتم طرف خوابگاه که به بچه ها برسم برای میدان تیر دیدم بچه ها مشغول نظافت محوطه گردان هستند و منم باز نفسی بس عمیق کشیدم و متوجه شدم چون ماه رمضان تموم شده برنامه پادگان هم تغییر کرده و میدان تیر ساعت 7 میریم

صبحانه که شامل یه کره 50 گرمی و مربای 50 گرمی و یه عدد نان بود خوردیم و بعد از نظافت سلف توسط اینجانب ، به اتفاق دوستان به سمت میدان تیر که در فاصله 5 کیلومتری پادگان بود و باید پیاده میرفتیم حرکت کردیم

در راه میدان تیر یه جایی رو دیوارش نوشته من و رویا و زیرش تاریخ زده منم هر وقت از اون جا رد میشدم و اون جمله رو میخوندم دلم میگرفت طوری که بچه ها نمیذاشتن چشمم به اون نوشته بیفته

رفتیم و به میدان تیر هم رسیدیم و تیر اندازی هم کردیم و نمره منم شد 80 از 100 و بعد دوباره به سمت پادگان حرکت کردیم

هفته با تمام سختی هاش گذشت و جمعه رسید و دوستان هم اصرار کردن بیا بریم مشهد ( من مشهد رو دوست دارم ولی علت اینکه نمیرفتم این بود وقتی تنهایی میرفتم میدیدم آیسان کنارم نیست خیلی دلم میگرفت ) و منم با اصرار اونا بالاخره راضی شدم و رفتم و البته نمیگم بد گذشت چون خوش گذشت ولی دلم خیلی یاد خانومی میکرد طوری که وقتی بش زنگ میزدم بغض میکردم ( چه کنم دست خودم نبود )

رفتم حرم امام رضا چندتا نماز خوندم به نیت های مختلف یه نماز هم به نیت دوستان خوبمون خوندم

جاتون خالی خیلی حرم بم حال میداد

جمعه عصر برگشتیم به سمت نیشابور هفته بعد از اون هم گذشت و دوباره رسید به جمعه و باز هم پیشنهاد مشهد و مخالفت من و ایندفعه دیگه نرفتم ( در اصل امام رضا نطلبید ) و با چندتا از دوستان آشخورمون رفتیم جایی بنام بوژان ( یه جایی مثل دربند و درکه خودمون ) و پیشنهاد میکنم اگه رفتید مشهد یه سری به نیشابور و بوژان بزنید البته الان دیگه سرده ولی تابستون خوبه

هفته بعد از اون هم گفتند باید بریم اردو یعنی تاریخ 88/7/22 که سر این قضیه هم ما رو خیلی اذیت کردن چون قرار بود ما رو تاریخ 88/7/20 ببرند اردو ، چون هرچی زودتر میرفتیم اردو ، از پادگان زودتر ترخیص میشدیم

اردو

میگم اردو فکر نکنید اردو تفریحی نخیر یک اردوی جنگی که معمولا سربازان رو بعد از پایان دوره آموزشی میبرند و در اونجا شرایط سخت جنگی حکم فرماست مثلا : چیزی بنام برق ، حموم ، آب لوله کشی ، بخاری و ... وجود نداره البته به نظر من و تمام سربازا بهترین روزای آموزشی همون اردو

فاصله اردوگاه تا پادگان تقریبا 12 کیلومتر بود که باز پیاده رفتیم با این تفاوت که یه کوله تقریبا 50 کیلویی که وسایلمون بود هم همراه ما بود که شامل 1 پتو ، 1 کیسه خواب ، کلاه جنگی ، فانسقه ، بند حمایل ، لباس شخصی و وسایل شخصی و 1 کوله انفرادی و ... بود

خلاصه رسیدیم و شب ساعت 6 بعد از ظهر به خاطر خستگی راه ، در چادری که 12 نفری زدیم به اتفاق خوابیدیم یه دفعه دیدیم یه نفر داره کنار چادرمون تیراندازی میکنه اونم به صورت رگبار اونطرف هم دران با دوشکا تیر اندازی میکنن و نارنجک میندازن و دارن آژیر میزنن ساعت رو که نگاه کردم دیدم ساعت 11 شبه و به اصطلاح خودشون خشم شب زدن و دارن داد میزنن زود برید محل صبحگاه

زود لباس پوشیدیم رفتیم اونجا ( لازم به ذکره وسیله روشن کردن محیط فانوس بود ) رفتیم محل صبحگاه و بعد از سخنرانی فرمانده اردوگاه 12 رفتیم در چادر و خوابیدیم تا صبح ساعت 3.30 که بیدار باش بود برای نماز صبح و بقیه کارا

روز بعد هم گذشت و شب ما رو بردن پیاده روی شبانه اونم با مسافت 5 کیلومتر و جهت شناسی رو با استفاده از ستارگان یادمون دادن البته روزش هم سنگر کنده بودیم

شب با خیال راحت خوابیدیم تا صبح و روز از نو و روزی از نو و شب بعد هم به همین صورت گذشت

شب بعد فهمیدیم دوباره میخوان خشم شب بزنن ما هم برای اینکه اونا رو حرص بدیم به همه سربازا گفتیم بجای واژه خشم شب از واژه لطفا بیدار شوید استفاده کنید تا بفهمن این کارا فایده نداره و همچنین با استفاده از عوامل نفوذی یا همون ستون پنجم فهمیدیم چه ساعتی خشم شب میزنن و ما هم نیم ساعت قبلش بیدار شدیم طوری که فرمانده ما وقتی ما رو دید تعجب کرد گفت الان ساعت 3 نصفه شبه چرا بیدارید گفتیم همینطوری ، لطفا بیدار شوید رو هم زدن و ما به جای اینکه بدویم به سمت سنگر بر خلاف سایر گردانها که با شتاب به سمت سنگرها میرفتند همه رفتیم پشت سنگر قایم شدیم تا اولین گردانی باشیم که در صبحگاه حاضر میشیم و همین اتفاق هم افتاد

روزش هم گفتند پیاده روی برد بلند دارید که حدود 30 کیلومتر بود و منم با احترام کامل پیچوندم و نرفتم

بعد از اون هم چندتا کلاس گذاشتن و صبح روز آخر هم مانور گذاشتن ( خدایی خیلی مانور مسخره ای بود )

و برگشتیم پادگان

تقسیم نیرو

صبح دیروز با 1000 بدبختی بمون گفتند ادامه خدمت کجا افتادید و منم حدس بزنید کجا افتادم !!!؟؟؟؟

افتادم بیمارستان امام حسین کرمانشاه ولی اصلا ناراحت نشدم و میخندیدم بچه ها گفتند چرا خوشحالی گفتم چون دارم میرم نزدیک خانومم که همدان داره درس میخونه البته امروز صبح که داشتم به مامان میگفتم داشت سکته میکرد و گفت دیگه تحمل دوری نداره باید بندازی خودتو تهران منم یه کارایی کردم حالا فردا معلوم میشه کجا میفتم

ساعت 2 بعد از ظهر هم سوار اتوبوس شدیم و ساعت 5 صبح هم من خونه بودم

بعد نوشت : این شعر رو روی سطل زباله در پادگان نوشته بود و منم خیلی خوشم اومد

زندگی چون قفسی است

قفسی تنگ و پر از تنهایی

و چه زیباست لحظه غفلت آن زندانبان

و پس از آن پرواز

فدای بهترین همسر دنیا بشم آیسان جونم میپرستمت

اندر حکایت آش خوری -- 1

2ashegh — Sun, 20 Sep 2009 07:09:18 GMT

سلام به دوستان
اول کار بذار بگم ببینم چرا به سربازی میگن آش خوری؟؟؟ آخه هر روز بمون سوپ میدن شدیم سوپ خور نه آش خور
والا تا الان یه کاسه آش به ما ندادن عقده ای شدیم رفت
حالا از اول شروع کنم
ساعت 5 بعد از ظهر روز جهارشنبه گفتن بیاید ترمینال جنوب ما هم گفتیم چشم و رفتیم از اونجا ما سوار ماشین شدیم به سمت نیشابور و اتوبوس بعد از مدتی حرکت خراب شد اینم از شانس ما بود
یه ساعتی اونجا معطل شدیم بعد دوباره راه افتاد
نمیدونم چرا هرچی این اتوبوس میرفت نمیرسید بالاخره ساعت 6 صبح پنجشنبه تابلوی پادگان شهید هاشمی نژاد رویت شد و این سفر تمام شد
ما آخرین اتوبوسی بویم که رسیدیم
ثبت نام شدیم و وارد پادگان شدیم ( اول بگم این پادگان در منطقه ای بنام باغرود واقع شده )
تا وارد شدیم دوستانی که هنوز به گروه کچلان ملحق نشده بودند به سمت سلمانی فرستاده شدند و ما هم که کچل بودیم گفتند به سمت مجموعه کلاس حرکت کنید تا اونجا سایز لباساتون رو بگیرند تا بتون لباس بدیم و ما هم گفتیم چشم !!!
بعد از سایز کردن لباسها گفتن در محل صبحگاه پادگان به خط صبر کنید تا فرمانده بیاد پیش شما
فرمانده اومد بعد ما رو به ترتیب قد به ترتیب کردند و و کد دادن و کد من شد 96
گفتن حرکت کنید به سمت ساتر ( ساتر محلی است که در آن اسباب و لباسهای نظامی داده می شود )
ولی خودمونیم عجب آفتاب داغی داره این نیشابور بعد از یک ساعت در صف بودن نوبت ما شد و لباسها رو تحویل گرفتم
بعد فرستادن به سمت خوابگاه ( مشهور به آسایشگاه ) خلاصه روز اول پدرمون رو به معنای کامل در آوردن
بعد متوجه شدیم هیچ گروهی را اینقدر اذیت نکردن و بازم کاشف به عمل اومد میخواستن ما رو اذیت کنن و ما هم متعهد شدیم به اینکه پدرشونو در بیاریم
جمعه که تعطیل بودیم
شنبه کلاسها شروع شد ( کلاس تئوری و عملی با هم شامل رژه ، تیراندازی ، عقیدتی ، احکام و .... )
اذیت کردن ما هم شروع شد طوری که در این 23 روز اشک اینا در اومده
برای نماز هر دفعه دارن داد میزنن به خط شید و در یک صف منظم به سمت نمازخانه برید ما هم میگیم چشم ولی چه چشمی اول صف تشکیل میدیم بعد که فرمانده میگه شعار بدید و بازهم ما میگیم چشم شروع میکنیم به آواز خوندن و صف رو خراب میکنیم هرکی واسه خودش راه میفته
مثلا : خونی که در رگ ماست حق مسلم ماست
یا : کربلا کربلا ما داریم میاییم کربلا کربلا ما داریم میاییم اگرم نیاییم یارم میایه دلدارم میایه
فرمانده هم قاطی میکنه و اینطوری میشه که هر چند روز یکبار مرخصی ها تعلیق میشه
اونجا توبیبخی ها باید برند پست نگهبانی از توالت بدن و مواظب آفتابه باشند که دشمن ندزده حتی نگهبانی از درخت هم داریم (خدایی ضایعه نه؟؟؟)
اونجا یه توفیق اجباری هم نصیب بنده شد اونم این بود : ارشد نظافت سلف (یعنی باید سلف رو به همراه تعدادی نظافت کنیم)
بعد از مذاکرات فراوان تا دیروز که بنده اومدم مرخصی 15 نفر نیرو داشتم و همه با هم تمیز میکنیم و نکته جالب اینه بعد از مدتی فرمانده گردان اومد سلف رو بازدید کرد و همونجا از خوشحالی دهنش باز موند
گفت تا الان سلف به این تمیزی نبوده و به همه ما تشویقی داد
خدایی سلف برق افتاده بود آخه هر شب کف سلف رو با آب و تایید میشوریم واسه همین کفش برق میزنه
حالا هم مرخصی من یکشنبه تموم میشه و ساعت 21 باید اونجا خودمو معرفی کنم
آخرین حرفم اینه سربازی نه سخته نه آسون اونجا آدم باید بزنه رگ بی خیالی

۲تا نکته که دوستان پرسیدن : ۱ - موبایل ممنوعه ۲- خودم از تهران کچل کرده بودم
و مهمترین مطلب اینه اگه خانومی نبود اصلا نمیتونستم تحمل کنم کلی هر روز بم امید و انرژی میداد

عاشقتم آیسان جونم تا آخر عمر ( یه بوس آبدار از اون صورت ماهت یکی هم از اون لبای نازت عاشقتم تا آخرین لحظه عمرم )

حالو روز من

2ashegh — Tue, 25 Aug 2009 14:15:18 GMT

سلااااااااااام

دوستان تا وقتی بیام فعلا خدانگهدار(برمیگردمااااا)

فعلا تا اطلاع ثانوی

روز فراموش نشدنی (خیلی شوووووووووم)

2ashegh — Sun, 23 Aug 2009 14:36:18 GMT

سلام به دوستان گل

عجب روزی بود امروز

چقدر نهض بود اون از صبحش اینم از الان

خوب دوستان گل انگار دیگه وقتشه به طور کاملا جدی به سربازی فکر کنم چون انگار قرار نیست بخت با من یار باشه اینم نتیجش

اینکه از این نکته جالب اینه تقریبا درصد ها از پارسال بهتره ولی رتبم افت کرده(پارسال شدم ۳۹۰)

صبحم ساعت ۶ رفتم نظام وظیفه دوستان محترم فرمودند پادگان شما افتاده نیشابور (از همین جا سلام به دوستانی که همون طرفا زندگی میکنند ۲ ما میام مهمونی شما)

نکته مهم : راستش اگه این خانوم گلم نبود دیونه میشدم همیشه این جور مواقع به دادم میرسه

فدات شم عاشقتم

اگه بشه یه پست طولانی

2ashegh — Tue, 18 Aug 2009 09:37:18 GMT

سلام به همه دوستان گل

دعوام نکنید میدونم بی معرفتم اونم دلیل داره الان براتون میگم

کنکورمو که خبر دارید این اولین دلیل

راستش من با کلی انرژی رفتم سر جلسه کنکور جالبترین نکته برای من این بود که محل کنکور همون دانشگاه و همون دانشکده و همون راهرو یی بود که چند سال پیش کنکور سراسری داده بودم و محل نشستن من با اون سال فقط چندتا صندلی تفاوت داشت

اول که طبق معمول دفترچه عمومی رو دادند خدایی اینا خیلی نامردن سوالهای معارف به جای اینکه از کتاب معارف اومده باشه که به عنوان رفرنس معرفی شده بود از کتاب اندیشه اسلامی داده بودند در نتیجه درصد دلخواه رو نتونستم بزنم ولی در عوض ادبیات رو خیلی خوب زدم

بعدم که دفترچه پایه و بعد هم دفترچه تخصصی که خوب زدم حالا باید تا اول شهریور صبر کنم تا نتیجه اولیه بیاد (قابل توجه همه کنکوریها {کاردانی به کارشناسی} نتایج اولیه اول شهریور اعلام میشه)

فردای کنکور من خانومی کنکور داشت که اونم میگه بد نبود منم گفتم بی خیال امیدت به خدا باشه

اتفاق مهم دیگه این بود یک روز قبل از کنکور اینجانب عمه مادر من فوت کرد و این باعث شد پدربزرگم و مادر بزر گم و داییم بیاند خونه ما و بعد به من گفتن بعد کنکور باید بیای با ما بریم هم ما تنها نباشیم و هم تو خستگیت در بره منم از خدا خواسته گفتم چشم و رفتم و یک هفته اونجا تلپ بودم

در همین مدت از طرف نظام وظیفه برام نامه اومد و شدید به خاطر پیوستن اینجانب به خدمت خیلی خیلی خیلی مقدس سربازی تشکر کردند و منم به مدت یک هفته در اغما به سر میبردم چون اعزام من دقیقا روز اول ماه رمضانه (حالا فکر کنید با زبون روزه آدم آموزشی رو بگزرونه واااااااااااااای)

منم گفتم خانومی آماده باش دارم میام ببینمت تا قبل از اعزام اقلا همو درست ببینیم

و اینطور شد که در طی یک برنامه ریزی مدون (تشدید داره) تصمیم گرفتم ۲۶ یعنی دیروز برم پیش خانومی

در نتیجه دیروز صبح شالو کلاه کردم رفتم پیش خانومی

دیدمش گفتم ایندفعه خرید تعطیل فقط میریم کافی شاپ میخوام حسابی سیر ببینمت و همین کارو رو هم انجام دادیم بعد خواستیم بریم برای ناهار مسول کافی شاپ گفت چون زیاد نشستید علاوه بر چیزهایی که خوردید پول نشستن باید بدید منم گفتم چشم

رفتیم ناهار خوردیم (جای همتون خالی) بعد رفتیم برای مادر زن گرامی یه لباس خوشگل خریدم و دادم به خانومی که از طرف من بده به مامانش

دوباره برگشتیم همون کافی شاپ (آخه جای خوبیه و زیاد گیر نیستند) و دوباره چند ساعت اونجا بودیم تا وقت رفتن شد که بدترین زمان عمرم بود بالاخره از هم جدا شدیم و منم برگشتم خونه ولی دوباره از همین جا میگم خانومی عاشقتم اساسی

امروز هم اومدم اخبار رو بدم و رفع زحمت ولی قبل از خداحافظی دوباره از همه تشکر میکنم بابت حضور و از همه عذر میخوام بابت این دیر اومدنها

در ضمن از یکی از دوستان وبلاگی که خودش میدونه خیلی خیلی تشکر میکنم (جبران میکنم)

التماس دعا

2ashegh — Mon, 20 Jul 2009 07:05:18 GMT

سلام به تمام با معرفتا و بی معرفتا مثل خودم

چطورید؟؟

خوبید همه؟؟

کنکوری ها ی گل چطورن ؟ امتحان خوب بود؟ انشالله همه قبولید

بچه ها اومدم بگم من پنجشنبه باید برم امتحان بدم خانومی هم که میخواد دوباره کنکور بده فرداش یعنی جمعه کنکور داره

همونطوری که تا حالا تنهامون نذاشتید برامون از ته اون دلهای پاکتون دعا کنید

به خدا خیلی دوستون داریم خیلی ها دیگه به ما سری نمیزنند ایرادی نداره در عوض دوستای خوبمون و با معرفت مشخص شدند

راستی یه خبر خوش

یکی از بهترین دوستای وبلاگی ما بچه دار شد همین جا از طرف خودم (عمو بهزاد) و خانومی به این مامان و بابای گل تبریک میگم

در آخر التماس دعا از تمام دوستان

انتخاب ات

2ashegh — Sat, 13 Jun 2009 11:27:18 GMT

سلام به رفقای با معرفت

میدونم خیلی دیر اومدم ولی موجه اومدم

تقریبا از اول خرداد فضای کشور انتخاباتی شده بود منم که شدید سیاسی و فعال برای همین مجبور شدم کمی از درس و کارای دیگه کم کنم و به کار ستادی مشغول بشم

با خیلی از جووووونای همفکر خودم آشنا شدم و خیلی فعالانه مشغول تبلیغات بودیم

حالا که وزارت کشور داره کم کم نتایج رو اعلام میکنه منم حالام اساسی داره گرفته میشه ولی عیب نداره

این انتخابات بهترین تجربه بود برای گروههایی که باید متوجه میشدند انتخابات یک روند ادامه داره نه اینکه 4 سال یکبار یادمون بیفته انتخابات داریم نمونش ستاد 88 که طبق اخباری که دارم قراره تبدیل به یک NGO بشه

دوستان این شکست برای من میشه اول راه پیروزی گرچه اصلا حال خوشی ندارم

خوب دیگه اینم شانس ما بود

در مورد منو آیسان هم بگم حالمون خوبه و اگه خدا بخواد از 1 یا 2 روز دیگه مشغول درس میشیم

دوستان شرمنده اگه ایندفعه کمی غمناک نوشتم واقعا شرمنده دوستان ما رو تنها نذارین تا بعد کنکور خودم از خجالت تک تک شما در بیام امید ما به دوستی با شما دوستان گله

ممنون بابت کامنتهای زیباتون

دوستون داریم

عنوان دارد

2ashegh — Wed, 06 May 2009 08:20:18 GMT

سلاااااااااااااااام به همه دوستان گلمون که همیشه همراه ما بودن و هستن

هفته پیش اومدم فقط به همه سر زدم ولی کامنت نذاشتم این هفته برای بعضی ها کامنت گذاشتم برای بقیه رو هم همین جا جواب میدم

اول بگم خیلی دوستون داریم و واقعا دعای شما دوستان عزیز برای ما یه نعمته کلی به ما انرژی میده

ممنون

منم طبق برنامه مشغولم البته گفتم فقط این سهمیه ها یکم اعصابمو به هم ریخته آخه خدایی احتمال قبولی خیلی کمه با این اوضاع

بریم سراغ دوستای گلمون

روز شمار زندگي ممنون بابت دعا آره خدایی همه رو و مخصوصا ما رو دعا کن ممنون

وصله هاي زندگي خیلی ممنون انشالله و همچنین تو و عشقت محسن

آیسان خانوم گل که شدیدا به منو آیسان لطف داره ممنون

خانوم آسموني ای بابا این دفعه اول نشدی آخه چرا ؟؟؟ تو میتونی انشالله شاد باشی و خندون

تی تی خدایی ما هم خوشحالیم از داشتن دوستای گلی مثل شما ممنون

حسین و گل یاس مهربونش(لیلی _ مجنون) حسین جون قربون اون چشمای قهوه ایت برم من

زینب خانوم ممنون از حضورت همیشه به ما سر بزن اگه نه دعا میکنم کچل بشه دشمنات

بهناز خانوم انشالله شما هم قبولید بعد میایم این بلاگفا رو شیرنی میدیم

من گل که انشالل سالمو سر حال باشه الهی من قربون اون نی نی کوچولو برم ولی آخر اسمشو نفهمیدم ؟

اشکان و روژان ممنون بابت امیدواری که دادید

راحل و امین انشالله شما هم قبولید بعد همه شیرنی میدیم تولد تینا خانوم هم مبارک باشه انشالله

گلی نه والا ما که سهمیه نداریم اگه هم داشتم استفاده نمیکردم چون درست نیست خانومم هم آخه کنکور داره اگه نه میمومد

حمیده خانوم که تبریک میگم قالب جدید رو

tanha tarin mosafer که همیشه لطف داره در حق ما ولی خدایی همه کارمند بیمارستانن

pastil o Jojo ما هم به یادتون هستیم شرمنده وقت نمیکنم حضورا خدمت برسم انشالله بعد کنکور

ستاره(همسفر جاده عشق) به به کنکوری بعدی انشالله بازم شیرنی میدیم این جریان کد چی بود؟؟

فرح خانوم نه بابا من از دست کسی ناراحت نیستم کلا ما رفیق نیمه راه نیستیم

ما برای هم امیدوارم همونی بشه که گفتید ممنون

سمیه خانوم که انگار گوش مالی درخواست کرده بودند چشم آیسان رو میفرستم بیاد برای گوش مالی البته تو هم اونو گوش مالی بده شاید هردو درس بخونید

خاطرات عشق دوبار که چیزی نیست شما امر کن 10 بار میاریم ما دوستامونو دوست داریم

اسی بابا ما بیشتر

ღ☆ஜღ♥*•.ما 2 نفر ღ☆ஜღ♥*•. بازم میگم ما مخلص دوستای با معرفت خوبمون هم هستیم

مموشی خانوم خسته نباشید از بابت اسباب کشی خدا رو شکر ما هم میگذرونیم

سوشیانت ای بابا ما با شما دوستای گله که دلگرمیم شرمنده نشد سر بزنم هفته ی دیگه میام

شهرزاد ممنون به ما لطف داری فکر خوبیه موفق باشی

عسل شما که معلومه تمام با معرفتا دوستای خوب ما هستن

*سینا&تینا* تبریک میگم شرمنده وقت نشد حضوری بیام

تینا و رضا انشالله موفق باشید همینکه ما رو یادتونه کلی افتخاره برای ما

رامین و رهسپار جاده موافقیم ولی انشالله هفته بعد

واژه رنگ زندگی است ممنون و همچنین برای شما

سلی ممنون دوست مهربون

غزل خانوم بابا اختیار داری ممنون

مرمر ممنون بابت دلگرمی

یکتا ممنون

نیوشا و کیمیا خدایی شرمنده ببخشید

زینب اگه خدا قبول کنه زنده ایم

فرزاد امپراطور :. روی چشم میایم

خاطرات عشق خدا رو شکر آره بابا پرچم سفید خوبه

نازنین انشالله و همچنین عشقت

از همتون ممنون

آخیش

2ashegh — Mon, 20 Apr 2009 12:02:18 GMT

نفسم داشت بند میمومد اینجا آدم میتونه نفس بکشه

سلااااااااااااااااااااااااام

یه سلام گرم به تموم دوستای با معرفت که خیلی هاشون در این مدت معرفت خودشون رو ثابت کردند بابا ما خراب رفیقیم (مثلا درس خوندم اصطلاح یاد گرفتم جون عمه هام ؟؟)

چطورید ؟؟؟ سرحالید ؟؟

طبق قولی که داده بودم هفته ای یکبار اومدم هفته پیش اومدم به تمام اونایی که کامنت گذاشته بودم سر زدم این هفته اومدم آپ کنم یه آمار بدم و رفع زحمت

من همانند یک عدد بچه فوق مثبت از روز 1/15 شروع کردم به درس خوندن و یک نکته مرا کاملا در این چند روز متعجب گردانید و آن این بود که در این دوره اینجانب کاملا با انرژی مضاعف مشغول درس میباشم و با یاری خدا و دعای شما دوستان گل خستگی ندارم

ای بابا اینجور نوشتن به ما نیومده

آقا خداییش دمتون گرم واقعا حس درس خوندن دارم ممنون از همتون

روز 1/14 من یه برنامه درسی ریختم و طبق اون مشغول مطالعه هستم تا الان که خدا رو شکر مشکلی پیش نیومده

خبر بد این که دفترچه رو گر فتم و ثبت نام کردن فقط در رشته ما امسال 2تا سهمیه گذاشتن :

1 . سهمیه 50 درصدی برای کارکنان بیمارستانها

2. سهمیه 46 درصدی برای ایثارگران

و نکته مهم اینه من باید کجا قبول بشم چون هیچ کدوم از این سهمیه ها رو ندارم چقدر میمونه برای من درست حدس زدید 4 درصد نه اینجوری نگید بلند بگید 4 درصد الله اکبر

حالا باید از خیلی ها تشکر کنم که واقعا وقتی هفته پیش اومدم و کامنت های اونا رو دیدم از ته دل بم امید داد و خدایی همه رو هم جواب دادم تشکر از :

خانوم آسمانی که اول بود و ما نگرانش کردیم ، آرتینا و آرتین که دعامون کردند ، عسل خانوم گل ، زینب خانوم که فکر میکنه ما سر نزدیم بش (بابا ما بیخود کنیم دوستامونو فراموش کنیم) ، من که واقعا دلم برای نی نی کوچولوش تنگ شده و براشون آرزوی سلامتی دارم ، ما برای هم که امید دادن ، یکتا خانوم ، حجت و بهاره داداش گلم که لطف داره ، شیوا و میثم عزیز که همیشه براشون آرزوی خوشبختی دارم ، وصله های زندگی ، مریم خانوم گل که در وبلاگش هم نسبت به ما لطف داشته و داره ، سارا خانوم خواهر گل که سکته کرده از تیتر قبلی ، تنها ترین مسافر که در وبلاگش هم کامنت گذاشتم گفتم زندگی سخته ولی جایی برای ناامیدی نداره ، نازنین خانوم و دعای خیرش ممنون ، سوشیانت خانوم کی گفته ما سر نزدیم بابا من همیشه میمومدم اگه جایی یادم رفته شرمنده ، ترانه خانوم محتاجیم به دعا ، ثامن گل که خیلی لطف داشته و داره ، سکته ای دوم تینا و رضا که شرمنده اگه نگرانتون کردیم ، ستاره خانوم که اونم کنکور داره انشالله موفق باشی ، افسانه خانوم که شعرای زیبایی میگه و منم همیشه میخونم ، روز شمار زندگی گل ، اشکان و روژان گل ، گلی خانوم که امیدوارم همیشه در زندگیش موفق باشه ما هم دلتنگ شما و دوستان هستیم ، خدانکنه مریم و محمد شما دوستای خوب ما هستید ، تاراش عزیز ، خاطرات عشق مهربون ، دوست غریب گل ، بهناز خانوم که امید دادن و حتما شما دعا کن قبول شم اساسی جبران میکنم ، پاستیل و جوجو مهربون ، سمیه خانوم خواهر مهربون که نگران ما بوده ممنون بشین درس بخون به !!! ، رونی جان خدا نکنه ، سلی خانوم با مرام ، مموشی خانوم نه بابا اینجا هیچوقت تعطیلی نمیخوره خیالت راحت ، مرمر خانوم مهربون که در جواب میگم آیسان هم با من کنکور داره البته کنکور ما مشترک نیست ، نازنین خانوم البته که هیچ وقت اینجا رو رها نمیکنیم ، مینی خانوم که درکت میکنم ، و خواهر مهربون آیسان جان که وبلاگشو فیلتر کردن (...) و اسباب کشی کرده و اسم ما رو اون بالای وبلاگش نیورده (شوخی کردم) ، فرهاد و شیرین ، ماتیک صورتی روی چشم تازه تو که موج سومی هستی شیرنیت بیشتره اگه قبول شدم ، فریبا خانوم انشالله ، نیلوفر و مهدی جان ممنون ، و خاطرات عشق

از همتون ممنون